Τι κάνει μια νεαρή και γεμάτη ερωτικούς χυμούς γάτα σε ένα σπίτι όπου τα μόνα αρσενικά είναι ένας ευνουχισμένος γάτος και μια παλιά φωτογραφία; Φυσικά, υποφέρει. Αυτό ακριβώς κάνει και η Λουκρητία, η φοβερή γάτα του Αρκά, αντιμετωπίζοντας τη σκληρή της μοίρα -το μόνο σκληρό πράγμα μέσα στο σπίτι- πότε με κρίσεις καταστρεπτικού θυμού, και πότε με κρίσεις καταστρεπτικότερου χιούμορ. Σε κάθε περίπτωση όμως, "ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος": γιατί ο Καστράτο, ο γάτος του σπιτιού, αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες της, και πολύ περισσότερο αδυνατεί να τις καταλάβει. Αυτός ζει ευτυχισμένος λατρεύοντας την κυρία του και τον Σοπέν, που με αμφιλεγόμενη δεξιοτεχνία παίζει η κυρία στο πιάνο. Εκτός από την κυρία και τη μουσική τίποτε άλλο δεν φαίνεται να απασχολεί τον Καστράτο, γιατί όπως παρατηρεί η Λουκρητία, αυτός είναι ευνουχισμένος και τα έχει γράψει όλα στα αυτιά του.
